POLSKA STACJA ANTARKTYCZNA
im. H. ARCTOWSKIEGO     STRONA ARCHIWALNA

Stacja "Arctowski" :: Przyroda :: Obiekty naszych badań :: Abbysorchomene plebs (Hurley 1965)

Abbysorchomene plebs (Hurley 1965)

W Zatoce Admiralicji, na głębokości od 10 do 25 m skorupiaki obunogie (Amphipoda) są dominującą grupą zwierząt bentosowych. Pod względem liczebności stanowią one 60% całego zoobentosu. Większość gatunków to przedstawiciele rodzin Eusiridae oraz Lysianassidae, do której zaliczają się badane przeze mnie dwa gatunki. Gatunek Abyssorchomene plebs był rozpoznawany początkowo jako Orchomonella chilensis (Heller), O. rossi (Walker) lub O. proxima (Chevreux i Hurley 1965) a następnie jako O. plebs (Hurley 1965) poławiany w okolicach White Island na Morzu Rossa. W 1984 roku przeprowadzono rewizję taksonomiczną rodzaju Orchomene, zmieniając jego nazwę na Abyssorchomene.

Abyssorchomene plebs występuje pospolicie w przybrzeżnych wodach wokół całego kontynentu Antarktycznego, na głębokości od 0 do 800m. Jego występowanie stwierdzono również na Szetlandach Południowych i Południowych Orkadach oraz w wodach wschodniej części Morza Weddella. W Cieśninie McMurdo A. plebs występuje na głębokości od 10 do 760m i jest dominującym gatunkiem wśród obunogów strefy dennej. Stosunek płci u tego gatunku zmienia się w zależności od pory roku oraz głębokości. Latem, na głębokości pomiędzy 560 a 760m stwierdzono o 65% więcej samców niż samic, natomiast w lipcu samic było czterokrotnie więcej niż samców. W płytszych warstwach wody, na głębokości pomiędzy 10 a 100m, w kwietniu i maju również dominowały samice, ich liczebność była o 66% wyższa niż liczebność samców. A. plebs dorasta do 26mm długości. Długość ciała osobników poławianych w Cieśninie McMurdo wahała się od 3,5 do 21mm. Samice są mniejsze od samców (8-20,5mm). Pod koniec lutego u samic A. plebs pojawiają się jaja w komorze lęgowej. Najmniejsza samica, u której stwierdzono jaja miała długość 15mm. A. plebs jest padlinożercą, zaliczanym do grupy obligatoryjnych nekrofagów. Obserwowano wielkie skupiska osobników A. plebs żerujących na martwych zwierzętach, które opadły na dno oraz na fekaliach. Znane są również przypadki drapieżnych zachowań A. plebs, które atakowały skrzela żywych ryb powodując ich szybką śmierć. Na podstawie wyników połowów prowadzonych w Zatoce Admiralicji w zakresie głębokości 5-90m wiadomo, że A. plebs wykazuje upodobanie do głębszych warstw wody. W połowach w Zatoce Admiralicji osobniki tego gatunku wchodziły masowo do pułapek dopiero od głębokości około 30m a na głębokości od 5 do 30m sporadycznie były widywane pojedyncze osobniki. (TJ)
 
zobacz również:   http://www.peterbrueggeman.com/nsf/fguide/arthropoda--amphipoda.pdf
 
 
Projekt, realizacja, opieka serwisowa: ARKTOS © 2009-2017 IBB PAN ZBA