ANTARKTYKA

Stacja "Arctowski" :: Przyroda :: Ekosystemy morskie :: Ptaki morskie :: Mewa południowa (Larus dominicanus)

Mewa południowa (Larus dominicanus)


Gatunek ten występuje licznie na półkuli południowej. Dł. ciała ok. 54-65 cm, rozpiętość skrzydeł 128 –142 cm, waga 0.9-1.34 kg. Samce są większe od samic. Osobnik dorosłe: bała głowa, korpus i ogon. Z wyjątkiem białych brzegów zewnętrzna strona skrzydeł i grzbiet między nimi czarne. Dziób żółty z czerwoną plamką na jego spodniej części. Osobniki młodociane mają szaro-brązowe, dropiate ubarwienie, czarny dziób.  
 
   
Zasięg występowania obejmuje: Falklandy, Georgie Południową, Sandwicze Południowe , Orkady Południowe, Szetlandy Południowe, południowe wybrzeża Afryki, Ameryki Południowej, Australii oraz Nową Zelandię. Występują na półwyspie i we wschodniej części kontynentu antarktycznego. Pojawia się w pobliżu człowieka, chętnie zjadając odpadki.
 
Mewy południwe żywią się mięczakami, rybami, skorupiakami planktonowymi, jak również padliną. Często podążają za statkami kradnąc pożywienie rybitwom. W Antarktyce głównym źródłem pokarmu są ślimaki Nacella concinna (czareczki). Światową populacja szacuje się na ponad 1 mln par. Gatunek pospolity, przebywający w rejonach Zatoki Admiralicji przez cały rok, gniazdujący na bardzo różnych typach wybrzeży wszystkich wolnych od lodu oaz. L. dominicanus rozradza się w niewielkich grupach, najchętniej na niewysokich zwietrzałych skałach, położonych tuż nad samym brzegiem morskim lub na grzbietach pobliskich moren, zwłaszcza o stromych stokach. Osobnikom biorącym udział w lęgach często towarzyszą zarówno młode jak i dorosłe mewy nie rozradzające się.

Mewa południowa
(Larus dominicanus)
foto. T. Janecki

  Liczba par gniazdujących na obszarze ASPA 128 jest dość stała i wynosi 50-60 par, choć możliwe są spore wahania w zależności od sezonu i miejsca rozrodu.  
 
Gatunek ten rozradza się w oazach Thomas Pt., Patelnia Pt., Demay Pt., Uchatka Pt. W pobliżu miejsc lęgowych obserwuje się pewną grupę osobników dorosłych, jak i młodych pozostających przez całą zimę. Liczba pozostających na zimę osobników zależy od warunków atmosferycznych i stopnia zalodzenia morza, co wiąże się z możliwością zdobycia pokarmu w strefie przybrzeżnej. (MK)
 
 
 
Projekt, realizacja, opieka serwisowa: ARKTOS © 2009-2017 IBB PAN ZBA