ANTARKTYKA

Stacja "Arctowski" :: Przyroda :: Ekosystemy morskie :: Ptaki morskie :: Kormoran antarktyczny (Phalacrocorax atriceps bransfieldensis)

Kormoran antarktyczny (Phalacrocorax atriceps bransfieldensis)


Dł. ciała ok. 77 cm, dł. rozpiętość skrzydeł 140 cm, waga 2,5-3,0 kg. Samce wyraźnie większe i cięższe. Charakterystyczny lekko zaznaczony czubek na głowie. Wierzch ciała ciemny, niebiesko czarny, zupełnie biały spód - od podbródka do pokryw podogonowych. W szacie godowej barkówki biało zakończone. Zasięg bieli na głowie jest zmienny. Wyraźny niebieski pierścień dookoła oka i przerośnięta żółta woskówka (zmodyfikowana skóra znajdująca się u niektórych ptaków przy nasadzie dzioba).
 
   
Zasięg występowania obejmuje Amerykę Południową i południowe oceany. Gniazduje w koloniach na Półwyspie Antarktycznym, Szetlandach Południowych oraz Wyspie Elephant. Rozradza się w koloniach na skalnych klifach. W październiku – listopadzie w wysokim gnieździe zbudowanym z wodorostów, trawy, mchów, guana i błota składa zazwyczaj 2-3 białe jaja. Oboje rodziców sprawuje opiekę nad pisklętami aż do 40-45 dnia ich życia, kiedy to opierzają się. Poza sezonem lęgowym często tworzą duże stada. Podczas zimy mogą pozostawać na terenach lęgowych, ale również rozpraszają się po morzu. Żywią się skorupiakami i rybami, czynnie nurkując w poszukiwaniu pokarmu. Liczebność populacji szacowana jest na 11000 par.
 
Gatunek ten nie rozradza się na ścisłym obszarze ASPA 128 i 151 lecz grupy osobników przebywają stale na przybrzeżnych skałach zachodniego brzegu Zatoki Admiralicji. Najbliżej usytuowane kolonie lęgowe to Wyspa Kormoranów w Zatoce Admiralicji oraz oaza Turret w obrębie Zatoki Króla Jerzego. W rejonie Zatoki Admiralicji przebywa zazwyczaj około 100 osobników dorosłych kormoranów nie rozradzających się, część z tych ptaków utraciła całe lęgi. Najchętniej odwiedzanym miejscem żerowiskowym są płytkie wody zatoki Ezcurra.

Kormoran antarktyczny
(Phalacrocorax atriceps
 bransfieldensis.)
foto. T. Janecki

 

Gdy sytuacja lodowa na to pozwala kormorany antarktyczne przebywają na tym obszarze przez cały rok, wykorzystując swoje lęgowiska i przybrzeżne skały jako miejsca do odpoczynku i suszenia piór. Mogą też zatrzymać się tu ptaki gniazdujące bardziej na południu, w rejonie Półwyspu Antarktycznego. (MK)  
 

 
 
 
Projekt, realizacja, opieka serwisowa: ARKTOS © 2009-2017 IBB PAN ZBA